بررسی گلکسی S26 اولترا

گلکسی S26 اولترا با نمایشگر حریم خصوصی و شارژ ۶۰ وات از راه رسید؛ اما دوربین‌های تکراری و قیمت نجومی، کار این پرچم‌دار را برای رقابت سخت می‌کنند.

 شروع جنگ و قطعیِ اینترنت باعث شد تا روزمرگی‌ها، علایق و دغدغه‌های قبلی‌مان رنگ ببازند و همه‌چیز فقط در «بقا» خلاصه شود؛ دیگر اهمیتی نداشت که فلان گوشی چه ویژگی‌هایی دارد یا پردازنده‌ی بهمان دستگاه چقدر سریع‌تر شده است؛ فقط می‌خواستیم از حال عزیزانمان خبردار شویم و زیر سایه‌ی شوم بمب و موشک، زنده بمانیم.

حالا که آتش‌بس دو هفته‌ای تا مدت نامعلومی تمدید شده است، در میان زمزمه‌های امیدوارکننده‌ی مذاکرات و وصل‌شدنِ قطره‌چکانی اینترنت، تصمیم گرفتیم که روند بررسی‌های زومیت را از سر بگیریم؛ به این امید که در آینده دوباره دل‌ودماغ همان کل‌کل‌های شیرین دنیای فناوری و رقابت برندها را پیدا کنیم، بررسی گلکسی S26 اولترا را برایتان می‌نویسم. امیدوارم که مقاله‌ی پیش‌رو را در اوج امنیت، سلامت و با قلبی پر از امید بخوانید. با زومیت همراه باشید.

نمایشگر و اسپیکر؛ حریم خصوصی و دیگر هیچ

سامسونگ در کمپین‌های تبلیغاتی گوشی گلکسی S26 اولترا، بیش‌از هر چیز روی «نمایشگر حریم خصوصی» یا Privacy Display مانور می‌دهد؛ قابلیتی کاربردی و مفید که از همان روزهای ابتداییِ رونمایی بسیار خبرساز شد و توجهات زیادی را به خود جلب کرد.

قابلیت Privacy Display صرفا یک فیلتر نرم‌افزاری ساده برای تاریک‌کردن صفحه نیست؛ بلکه سامسونگ از راهکار مهندسی و سخت‌افزاریِ جذابی برای آن استفاده کرده است. در پنلِ نمایشگر، نیمی از پیکسل‌ها با زاویه‌ی دید عریض و عادی کار می‌کنند؛ درحالی‌که روی نیمه‌ی دیگر، لنزهایی با زاویه‌ی دید بسیار محدود تعبیه شده‌اند که نور را فقط و فقط به سمت روبه‌رو پرتاب می‌کنند. با فعال‌سازی Privacy Display، دستگاه روشنایی پیکسل‌های عادی را به‌شدت کاهش می‌دهد و عملا آن‌ها را خاموش می‌کند. در نتیجه، زاویه‌ی دید پنل به‌مقدار قابل‌توجهی کم می‌شود تا در محیط‌های عمومی، حریم خصوصی‌تان کاملا حفظ شود.

اما ارتقای حریم خصوصی، بهای سنگینی هم دارد. با خاموش‌شدن نیمی از پیکسل‌ها، روشنایی نمایشگر به نصف کاهش می‌یابد و وضوح تصویر نیز افت محسوسی را تجربه می‌کند؛ بنابراین منطقی نیست که Privacy Display را همواره روشن نگه دارید. سامسونگ برای مسدود کردنِ کاملِ زاویه‌ی دید، گزینه‌ای به نام Maximum Protection در نظر گرفته است که در صورت فعال‌سازی، کنتراست تصویر به‌هم می‌ریزد و طراوت رنگ‌ها به‌شدت افت می‌کند.

قابلیت‌های شخصی‌سازیِ کارآمد Privacy Display باعث می‌شود تا نقاط ضعف آن قابل‌تحمل باشند؛ می‌توانید Privacy Display را طوری تنظیم کنید که تنها هنگام اجرای اپلیکیشن‌های خاصی مثل گالری یا برنامه‌های بانکی فعال شود یا فقط نوتیفیکیشن‌ها را از زوایا بپوشاند. حتی قابلیت پوشاندن صفحه در زمان وارد کردن پین‌کد و پسورد نیز وجود دارد که البته فعلا محدود به اپلیکیشن‌های سیستمیِ خود سامسونگ است و باید دید توسعه‌دهندگان شخص‌ثالث تا چه حد به پشتیبانی از آن روی می‌آورند.

اگر از Privacy Display و چالش‌های زمان فعال‌بودنش بگذریم، گوشی سامسونگ گلکسی S26 اولترا روی کاغذ عملا تفاوتی با نسل گذشته ندارد. همان پنل ۶٫۹ اینچی OLED با وضوح QHD+ یا ۳۱۲۰ × ۱۴۴۰ پیکسل را داریم که تراکم پیکسلی بسیار خوبی ارائه می‌دهد. فناوری LTPO نیز همچنان وظیفه‌ی تغییر هوشمند نرخ نوسازی از ۱ تا ۱۲۰ هرتز، بسته به نوع محتوا را برعهده دارد تا هم نرمی و روانی را تجربه کنید و هم شارژدهی آسیبی نبیند.

روشنایی پنل تفاوت چندانی با نسل قبل ندارد؛ در تست‌های زومیت، زیر نور محیطی شدید و در حالت خودکار، روشنایی نمایشگر به ۱۶۲۱ نیت رسید؛ درحالی‌که در حالت دستی و در شرایطی که گزینه‌ی Extra Brightness فعال بود، روشنایی دستگاه، ۷۴۱ نیت به‌دست آمد. گلکسی S26 اولترا هنگام پخش ویدیوی HDR معیار زومیت زیر نور محیطی شدید، به روشنایی ۲۷۴۴ نیت دست یافت که عدد چشم‌گیری به‌حساب می‌آید؛ اما برخی از رقبا به‌ سطوح روشنایی به‌مراتب بالاتری دست می‌یابند. خوشبختانه پوشش شیشه‌ای ضدانعکاس، کاستی در زمینه‌ی روشنایی را به‌خوبی پوشش می‌دهد.

نمایشگر پرچم‌دار سامسونگ در برابر رقبای سرسختش ضعف‌هایی دیگری نیز دارد. رنگ‌ها با وجود چشم‌نواز بودن، به‌اندازه‌ی آیفون یا رقبای چینی دقیق نیستند. گلکسی S26 اولترا در حالت پیش‌فرض، روی پروفایل Vivid تنها ۸۱٫۳ درصد از فضای رنگی گسترده‌ی DCI P3 را پوشش داد؛ اما با افزایش Vividness در قسمت Advanced settings نمایشگر، به پوشش ۹۷٫۴درصدی رسیدیم؛ هرچند که دقت نمایش رنگ‌ها به‌مراتب پایین‌تر از رقبایی همچون آیفون ۱۷ پرو مکس و وان‌پلاس ۱۵ است.

از پنل ۱۰بیتی واقعی کماکان خبری نیست و سامسونگ برای پخش محتوای +HDR10 از فناوری FRC برای شبیه‌سازیِ رفتار پنل ۱۰بیتی و نمایش یک میلیارد رنگ استفاده می‌کند. فناوری‌های نرم‌افزاری ProScaler و mDNIe نیز به‌ترتیب مسئولیت بالا بردن وضوح تصاویر و متن‌ها و نمایش گرادیان یکنواختی از رنگ‌ها را برعهده دارند تا کاربر خلأ پنل ۱۰بیتی را کمتر حس کند. کنترل روشنایی با فرکانس بالا (PWM Dimming) در این نمایشگر غایب است؛ بنابراین کاربرانی با چشمان حساس، در استفاده‌های طولانی در تاریکی احتمالا کمی اذیت خواهند شد.

زیر نمایشگر دستگاه، حسگر انگشت اولتراسونیک قرار دارد که در فاصله‌ی مناسبی از لبه‌ی پایینی نمایشگر جای گرفته است و دسترسی به آن به‌سادگی صورت می‌گیرد. این حسگر تفاوتی با نسل گذشته ندارد و همانند قبل عملکرد بسیار سریع و دقیقی در شناسایی اثر انگشت و باز کردن قفل دستگاه دارد.

در بخش خروجی صدا، اسپیکرهای استریوی S26 اولترا متشکل از یک اسپیکر در لبه‌ی پایینی و یک اسپیکر یکپارچه با بلندگوی مکالمه در لبه‌ی بالایی، تجربه‌ای مشابه نسل قبل ارائه می‌دهند. دستگاه حجم صدای عالی و فراتر از آیفون ۱۷ پرو مکس ارائه می‌دهد، تفکیک فرکانس‌ها به‌خوبی انجام می‌شود و دیستورشن خاصی به گوش نمی‌رسد؛ اما از نظر عمق بیس، شاید همچنان یک قدمِ کوچک از رقیب کوپرتینویی عقب‌تر باشد.

طراحی و کیفیت ساخت؛ وداع با تیتانیوم، سلام دوباره به آلومینیوم

نمایشگر تخت و پیشرفته‌ی اس ۲۶ اولترا با تمام ویژگی‌های جنجالی‌اش، در کالبدی جا خوش کرده است که امسال میزبان یکی از مهم‌ترین تغییرات استراتژیک سامسونگ بود. کره‌ای‌ها پس از دو سال استفاده از تیتانیوم، حالا با چرخشی آشکار، بار دیگر به آلومینیوم روی آورده‌اند تا بازنگری در طراحی و ارگونومی دستگاه را با بازگشت به ریشه‌ها تکمیل کنند؛ البته پنل پشتی و پوشش نمایشگر تغییری تجربه نمی‌کنند و کماکان به‌ترتیب از جنس گوریلا گلس ویکتوس ۲ و گوریلا آرمور ۲ هستند.

بازگشت سامسونگ به استفاده از فلز سبک‌ترِ آلومینیوم در شرایطی رخ داد که شهریور سال گذشته نیز اپل تیتانیوم را به‌نفع بدنه‌ی یکپارچه‌ی آلومینیومی در آیفون ۱۷ پرو کنار گذاشت. سامسونگ دلیل این تغییر متریال را الاستیسیته‌ی بالاترِ آلومینیوم عنوان می‌کند که در نهایت، مقاومت کلی دستگاه را در برابر سقوط و ضربه‌های ناگهانی افزایش می‌دهد؛ اما روی کاغذ می‌توان امیدوار بود که رسانایی حرارتی بالاتری آلومینیوم، در نهایت درست‌مانند آیفون‌ها، به بهبود پایداری عملکرد گلکسی بینجامد.

گلکسی S26 اولترا کمی باریک‌تر (۰٫۲ میلی‌متر)، اندکی عریض‌تر (۰٫۵ میلی‌متر) و ذره‌ای سبک‌تر (۴ گرم) از نسل گذشته شده؛ از سوی دیگر، گوشه‌های دستگاه حالا انحنای بیشتری به خود گرفته‌اند و گردتر شده‌اند؛ اما انحنای جدید لبه‌ها، چالشی برای قلم S Pen به همراه داشته؛ سامسونگ برای اینکه قلم از سطح فریمِ خمیده بیرون نزند، انتهای آن را نیز انحنادار طراحی کرده است؛ بنابراین اکنون قلم فقط از یک جهتِ خاص وارد دستگاه می‌شود و اگر آن را در دستتان بچرخانید، دیگر به‌درستی در محل نگه‌داری‌اش چفت نخواهد شد؛ تغییری که احتمالا در روزهای اول استفاده تا حدودی آزاردهنده خواهد بود.

از نظر کیفیت ساخت، مطابق انتظار با دستگاهی به‌شدت پریمیوم و خوش‌دست روبه‌رو هستیم؛ اما هنگامی‌که فریم آلومینیومی S26 اولترا را لمس می‌کنید، احساس می‌کنید که این متریال به‌اندازه‌ی فریم آلومینیومیِ ماشین‌کاری‌شده‌ی آیفون ۱۷، متراکم و چغر نیست. نکته‌ی ناامیدکننده‌ی دیگر، درجا زدنِ سامسونگ در استانداردهای مقاومت در برابر آب و گردوغبار است؛ درحالی‌که رقبای چینی یکی پس از دیگری به گواهی IP69 مجهز می‌شوند، S26 اولترا همچنان گواهی IP68 را برای مقاومت ۳۰ دقیقه‌ای در عمق ۱٫۵ متری آب دارد.

گلکسی S26 اولترا رنگ‌بندی جدیدی هم دارد؛ کهکشانی سامسونگ در رنگ‌های مشکی، بنفش، آبی آسمانی، سفید و دو رنگ اختصاصی نقره‌ای و رُزگلد برای خریداران گوشی از وب‌سایت سامسونگ عرضه می‌شود. ما رنگ بنفش را برای بررسی در اختیار داشتیم که بسیار چشم‌نواز به‌نظر می‌رسید و روی بدنه‌ی ماتش، آثار اثر انگشت و چربی دست چندان نمایان نمی‌شد.

با برگرداندن گوشی، به بزرگ‌ترین و ملموس‌ترین تغییر ظاهری نسل جدید می‌رسیم. سامسونگ بالاخره با زبان طراحیِ لنزهای مجزا خداحافظی کرده و ظاهری شبیه به گلکسی فولد ۷ و گلکسی S25 اج را برای پرچم‌دار جدیدش برگزیده؛ در پنل پشتی حالا با یک «جزیره‌ی دوربین» به‌شکل بیضی روبه‌رو هستیم که سه دوربین اصلی را به‌صورت عمودی در دل خود جای داده است و دوربین تله‌فوتو ۳برابری و ماژول فوکوس لیزری، به‌صورت مجزا، در کنار آن جای گرفته‌اند.

ماژولِ یکپارچه‌ی جدید، ظاهر منسجم‌تری به دستگاه بخشیده؛ اما برآمدگیِ آن به‌شدت زیاد شده است؛ تا جایی که اگر گوشی را روی میز بگذارید و بخواهید با آن تایپ یا کار کنید، لق‌خوردنِ مداوم و شدید دستگاه حسابی روی اعصابتان راه خواهد رفت. امیدوار بودیم که برآمدگی غول‌پیکر به‌مفهوم پیشرفت محسوسی در سخت‌افزار دوربین باشد؛ اما حداقل روی کاغذ چنین نیست؛ در ادامه راجع‌به دوربین‌ها بیشتر صحبت می‌کنیم.

دوربین؛ درجا زدن حسگرها، پیشرفت در لنزها

وقتی به مشخصات سخت‌افزاری دوربین‌های گلکسی S26 اولترا نگاه می‌کنیم، با وجود آن ماژول غول‌پیکر و برآمده، تغییرات به‌طرز عجیبی ناچیز هستند؛ تا جایی که در یکی دو مورد حتی شاهد پسرفت بوده‌ایم. درحالی‌که پرچم‌داران چینی به استفاده از حسگرهای یک‌اینچی و بسیار بزرگ روی آورده‌اند، سامسونگ همچنان به استفاده از قطعات قدیمی اصرار می‌ورزد؛ به‌عنوان مثال، حسگر دوربین تله‌فوتوی ۳برابری گوشی اوپو فایند X9 اولترا، از حسگر دوربین اصلیِ S26 اولترا هم بزرگ‌تر است!

دوربین اصلی دستگاه دقیقا از همان حسگر ۲۰۰مگاپیکسلیِ گلکسی S23 اولترا استفاده می‌کند؛ پس کره‌ای‌ها از چهار سال پیش، به آن دست نزده‌اند! اوضاع در سایر دوربین‌ها نیز تعریفی ندارد؛ دوربین اولتراواید همان ماژول ۵۰مگاپیکسلی پارسال را در دل دارد، دوربین تله‌فوتو ۵برابری از حسگر ۵۰مگاپیکسلی S24 اولترا استفاده می‌کند و حسگر ۱۲مگاپیکسلی دوربین سلفی نیز تغییری تجربه نمی‌کند؛ اما ناامیدکننده‌ترین بخش ماجرا به تله‌فوتو ۳برابری برمی‌گردد؛ جایی‌که آشکارا شاهد پسرفت بوده‌ایم و حسگر ۱۰مگاپیکسلی‌اش حتی کوچک‌تر از نسل قبل شده است.

تنها تغییر معنادار در بخش سخت‌افزار دوربین، به بازتر شدنِ دیافراگم لنزهای واید و تله‌فوتو ۵برابری به‌همراه افزایش جزئی زاویه‌ی دید دوربین سلفی بازمی‌گردد. دوربین اصلی حالا از دیافراگم f/1.4 بهره می‌برد و دیافراگم دوربین ۵برابری نیز به f/2.9 رسیده که روی کاغذ به‌معنای جذب ۴۷ درصد نور بیشتر برای دوربین اصلی و ۳۷ درصد نور بیشتر برای دوربین تله‌فوتو است که به گوشی اجازه می‌دهد در نور کم، عکس‌های سریع‌تر و کم‌نویزتری ثبت کند. توجه داشته باشید که با بازتر شدن دیافراگم، اکنون، این دوربین‌ها محدوده‌ی کمتری را در فوکوس نگه می‌دارند یا به‌عبارتی، عمق میدان کمتری دارند.

کپی لینک

مقایسه دوربین اصلی S26 اولترا و S25 اولترا

در عکسی که با دوربین اصلی گلکسی اس۲۶ اولترا و نسل قبلی ثبت شده؛ به‌وضوح مشخص است که کهکشانی جدید سامسونگ توانسته با بهره‌گرفتن از دیافراگم بازتر لنزش، عکس پرجزئیات‌تر و شفاف‌تری را ثبت کند.